domingo, 18 de septiembre de 2016

BENVIDAS E BENVIDOS A UNHA NOVA AVENTURA!!

Esta curta de animación pretende promover a lectura , a través da historia dun mozo que se transporta á realidade ficticia dun libro. A lectura desenvolve a imaxinación, mellorando a creatividade.




A maior flor  do mundo está baseada nun conto escrito polo Premio Nobel de Literatura José Saramago. O propio Saramago pon voz á historia que se conta e, ademais, ten o seu propio personaxe.

Esta historia está colmada de símbolos e de enigmas, destinada a unha infancia que crece nun mundo crebado polo individualismo, a desesperanza, a violencia e a falta de ideais. Nela hai dúas mensaxes, unha para os nenos (un chamamento á solidariedade e as relacións humanas, o descubrimento, a valentía, o altruísmo) e outra para todos os homes e mulleres que se interrogan sobre o seu lugar no mundo nun mundo onde a falta de ideais, o egoísmo ou o individualismo prevalecen por riba doutros sentimentos.


AGORA… IMOS TRABALLAR!!!

- O título, A flor máis grande do mundo, refírese a ela o relato? Como?
- Metáforas e simbolismos presentes. 
- Tempo e lugar.
- Personaxes
- Temas principais
- Que valores contén este conto?
- É un conto optimista? Por que? E se o resultado fose outro?
- Que é o que teriamos que ser  capaces de aprender, que desde hai tanto tempo vimos ensinando?
- A  historia continúa… Ponlle ti o final

¿Y si las historias para niños fueran de lectura obligatoria para los adultos? ¿Seríamos realmente capaces de aprender lo que, desde hace tanto tiempo venimos enseñando?
José Saramago
Las historias para niños deben escribirse con palabras muy sencillas, porque los niños, al ser pequeños, saben pocas palabras y no las quieren muy complicadas. Me gustaría saber escribir esas historias, pero nunca he sido capaz de aprender, y eso me da mucha pena. Porque, además de saber elegir las palabras, es necesario tener habilidad para contar de una manera muy clara y muy explicada, y una paciencia muy grande. A mí me falta por lo menos la paciencia, por lo que pido perdón.
Si yo tuviera esas cualidades, podría contar con todo detalle una historia preciosa que un día me inventé, y que, así como vais a leerla, no es más que un resumen que se dice en dos palabras… Se me tendrá que perdonar la vanidad de haber pensado que mi historia era la más bonita de todas las que se han escrito desde los tiempos de los cuentos de hadas y princesas encantadas…
¡Hace ya tanto tiempo de eso!
En el cuento que quise escribir, pero que no escribí, hay una aldea. 
Que no se preocupen los que no conciben historias fuera de las ciudades, ni siquiera las infantiles: a mi niño héroe sus aventuras le esperan fuera del tranquilo lugar donde viven los padres, supongo que también una hermana, tal vez algún abuelo, y una parentela confusa de la que no hay noticia.
Nada más empezar la primera página, sale el niño por el fondo del huerto y, de árbol en árbol, como un jilguero, baja hasta el río y luego sigue su curso, entretenido en aquel perezoso juego que el tiempo alto, ancho y profundo de la infancia a todos nos ha permitido…
Hasta que de pronto llegó al límite del campo que se atrevía a recorrer solo. Desde allí en adelante comenzaba el planeta Marte, efecto literario del que el niño no tiene responsabilidad, pero que la libertad del autor considera conveniente para redondear la frase. Desde allí en adelante, para nuestro niño, hay sólo una pregunta sin literatura: “¿Voy o no voy?” Y fue.
El río se desviaba mucho, se apartaba, y del río ya estaba un poco harto porque desde que nació siempre lo estaba viendo. Decidió entonces cortar campo a través, entre extensos olivares, unas veces caminando junto a misteriosos setos vivos cubiertos de campanillas blancas, y otras adentrándose en bosques de altos fresnos donde había claros tranquilos sin rastro de personas o animales, y alrededor un silencio que zumbaba, y también un calor vegetal, un olor de tallo fresco sangrado como una vena blanca y verde.
¡Oh, qué feliz iba el niño! Anduvo, anduvo, hasta que los árboles empezaron a escasear y era ya un erial, una tierra de rastrojos bajos y secos, y en medio una inhóspita colina redonda como una taza boca abajo.
Se tomó el niño el trabajo de subir la ladera, y cuando llegó a la cima, ¿qué vio? Ni la suerte ni la muerte, ni las tablas del destino… Era sólo una flor. Pero tan decaída, tan marchita, que el niño se le acercó, pese al cansancio.
Y como este niño es especial, como es un niño de cuento, pensó que tenía que salvar la flor. Pero ¿qué hacemos con el agua? Allí, en lo alto, ni una gota. Abajo, sólo en el río, y ¡estaba tan lejos!…
No importa.
saramago la flor libroBaja el niño la montaña,
Atraviesa el mundo todo,
Llega al gran río Nilo,
En el hueco de las manos recoge
Cuanta agua le cabía.
Vuelve a atravesar el mundo
Por la pendiente se arrastra,
Tres gotas que llegaron,
Se las bebió la flor sedienta.
Veinte veces de aquí allí,
Cien mil viajes a la Luna,
La sangre en los pies descalzos,
Pero la flor erguida
Ya daba perfume al aire,
Y como si fuese un roble
Ponía sombra en el suelo.
El niño se durmió debajo de la flor. Pasaron horas, y los padres, como suele suceder en estos casos, comenzaron a sentirse muy angustiados. Salió toda la familia y los vecinos a la búsqueda del niño perdido. Y no lo encontraron.
Lo recorrieron todo, desatados en lágrimas, y era casi la puesta de sol cuando levantaron los ojos y vieron a lo lejos una flor enorme que nadie recordaba que estuviera allí.
Fueron todos corriendo, subieron la colina y se encontraron con el niño que dormía. Sobre él, resguardándolo del fresco de la tarde, se extendía un gran pétalo perfumado, con todos los colores del arco iris.
A este niño lo llevaron a casa, rodeado de todo el respeto, como obra de milagro. Cuando luego pasaba por las calles, las personas decían que había salido de casa para hacer una cosa que era mucho mayor que su tamaño y que todos los tamaños.
Y ésa es la moraleja de la historia.
Éste era el cuento que yo quería contar. Me da mucha pena no saber narrar historias para niños. Pero por lo menos ya conocéis cómo sería la historia, y podréis explicarla de otra manera, con palabras más sencillas que las mías, y tal vez más adelante acabéis sabiendo escribir historias para los niños…
¿Quién me dice que un día no leeré otra vez esta historia, escrita por ti que me lees, pero mucho más bonita?…


MARGARITA: Cunha duración de 11 minutos no que se funden a música, a poesía e a cor para dar vida á historia do seu protagonista, unha nova princesa, que abandona a súa acomodada vida para loitar polos seus soños.





domingo, 12 de junio de 2016

MICRORRELATO

MARÍA FONSECA 3º ESO B
Puidemos querernos moito, máis do que dúas persoas se quixeron xamais.- Reclamoulle ela.- E, sen embargo, contentámonos con non odiarnos demasiado.
Descaradas bágoas loitaban con fiero aínco por desprenderse dos seus ollos, pero a súa mirada era firme, non había debilidade algunha, e el admirouna por iso, secretamente sempre o fixera.
-Pero segues aquí.- Recordoulle el.
-Non son un soldado- soltou ela- non quero selo, xa non. Son unha guerreira, non un soldado- repetía para sí mesma.- Só quería que o souberas.


E el creuna, que máis podía facer cando o estaba a mirar da maneira na que o facía?

Ambos dirixiron a vista á fronte, tímidas luces aparecían para substituír o día, pero ningún deles conseguiu distinguilas entre tanta escuridade.

----------

O abrasador lume, os imparables golpes, os inintelixibles berros...
Infinitas e lúcidas secuencias sucédense na miña mente.
O día apágase, agochándose veloz no horizonte, o absurdo impulso de perseguilo invádeme, pero eu non me movo, quedo estática, o meu rostro, impertérrito, limítome a ver pasar os coches e a xente, a envexa carcómeme, todos tan alleos, sempre con présa, sempre correndo, ninguén ten tempo para fixarse en min, tan inmóbil, tan fría. 
As luces empezan a prenderse, a cidade esperta coma cada noite mentres eu afogo na máis absoluta escuridade.
MARÍA FONSECA 3º ESO B

miércoles, 4 de mayo de 2016

LETRAS GALEGAS 2016: MANUEL MARÍA

Manuel María Fernández Teixeiro naceu en Outeiro de Rei o 6 de outubro de 1929 e faleceu na Coruña o 8 de setembro de 2004. A súa prolífica obra, sempre impregnada dun fondo compromiso social, abrangue distintos xéneros, dende a poesía á narrativa pasando polo teatro e o ensaio.





No ano 1942 comezou en Lugo os seus estudos de bacharelato ao tempo que agromaba xa unha temperá vocación pola escrita. Alí, logo de coñecer a Uxío Novoneyra, integrouse na tertulia do Café Méndez Núñez onde compartiu inquedanzas con autores tan destacados como Pimentel, Fole, Cunqueiro, Carballo Calero, Iglesia Alvariño ou Rof Codina. Con eles entrará en contacto co galeguismo, tanto o interior como o do exilio.
Nestes anos, dará a coñecer os seus primeiros poemas na revista literaria Xistral, fundada por el mesmo en colaboración co seu amigo Manuel Antonio Sopena.
No ano 1950, publica o seu primeiro poemario, Muiñeiro de brétemas, o primeiro libro en galego editado despois da Guerra Civil e co que se inaugura unha das correntes poéticas máis significativas da posguerra, a coñecida como "Escola da Tebra".
En 1956 Manuel María coñece á que será a súa compañeira e musa, Saleta Goi. A parella casa en Lugo tres anos máis tarde e pouco despois instálanse os dous en Monforte de Lemos, onde o poeta exercerá a actividade profesional de Procurador ata a súa xubilación.
Na década dos 60 e 70, leva a cabo unha intensa actividade política na clandestinidade, comprometido coa defensa dos movementos nacionalistas e implicado en múltiples iniciativas de promoción e recuperación cultural (conferencias, recitados, concertos...). O activismo político levouno a ser elixido, en 1979, concelleiro de Monforte polo Bloque Nacional Popular Galego.
Na súa fecunda obra cómpre salientar poemarios como Terra Chá (1954), Mar maior (1963), Libro dos pregos (1962), Cancións do lusco ó fusco (1970), Poemas ó outono (1977), Compendio de orballos e incertezas (1991), Poemas a Compostela (1993) ou o emblemático Os soños na gaiola (1968) dirixido ao público infantil. Deixounos tamén obras narrativas coma O bigote de Mimí (2003); dramáticas: Aventuras e desventuras dunha espiña de toxo chamada Berenguela (1979) ou a Farsa de Bululú (2007); e ensaísiticas: Poetas entre a tradición e a modernidade. Luís Amado Carballo e a súa escola poética (1997) .
Esta intensa traxectoria literaria fíxoo merecedor de numerosos galardóns entre os que destacan: en 1976, o I Concurso de guións cinematográficos de Nós. Cinematográfica Galega; o premio “Celanova, casa dos poetas”, outorgado en 1990, ou o “Pedrón de Ouro”, recibido en 1994 na Casa Museo de Rosalía de Castro.
Manuel María, referente obrigado da literatura galega da segunda metade do século XX, revélasenos como unha figura singular non só pola riqueza creativa e temática da súa obra senón tamén polo compromiso íntimo coa súa cultura, coa súa lingua, co seu pobo.

Se queres investigar, velaí a ligazón para acceder a unha U.D. sobre o autor:





Aínda que é unha mágoa que esta composición de Manuel siga estando vixente na actualidade, cincuenta anos despois de cando foi escrita, podemos escoitala na cálida voz de Uxía (cun magnífico acompañamento musical)  para conmemorar a data de nacemento do autor. O vídeo realizado por ANTONIO RECAMÁN DE 4º ESO B. Parabéns!

Poema ROSAS recitado por MANUEL MARÍA

MANUEL MARÍA. A PALABRA ESTREMECIDA E ALERTADA

AUDIOS POEMAS DE MANUEL MARÍA

FOTOBIOGRAFÍA

OBRA
Páxinas:  1 2 3 4
Muinheiro_de_Bretemas.jpg

Muiñeiro de brétemas

Colección Benito Soto
Pontevedra, 1950
Morrendo_a_cada_intre.jpg

Morrendo a cada intre

La Voz de la Verdad
Lugo, 1952
Advento.jpg

Advento

Galicia do Contro Galego de B. Aires
Bos Aires, 1954
Terra_Cha.jpg

Terra Cha

Ediciones Celta
Lugo, 1954
Documentos_personaes.jpg

Documentos personaes

Ediciones Celta
Lugo, 1958
Libro_de_pregos.jpg

Libro de pregos

Ediciones Celta
Lugo, 1962
mar_maior.jpg

Mar Maior

Galaxia
Vigo, 1963
sonhos.gif

Os soños na gaiola

Cartonaxes Anmi
Lugo, 1968
118 pp.
Proba_documental.jpg

Proba documental

Edicións Xistral
Monforte, 1968
44 pp.
Versos_pra_Cantar_en_Feiras_e_Romaxes.jpg

Versos para cantar en feiras e romaxes

Edicións Patronato da Cultura Galega
Montevideo, 1969
54 pp.
Versos_pra_un_pais_de_minifundios.jpg

Versos para un país de minifundios

Edicións Nós
Bos Aires, 1969
20 pp.
Cancions_do_lusco_ao_fusco.jpg

Cancións do lusco ao fusco

Edicións Xistral
Monforte, 1970
46 pp.
Remol.jpg

Remol

Edicións Nós
Bos Aires, 1970
112 pp.
Odes_num_tempo_de_paz_e_de_alegria.jpg

Odes nun tempo de paz e de ledicia

Razao actual
Porto (Portugal), 1972
63 pp.
TRABALLOS ALUMNOS

JENNIFER


MANUEL E JORGE


SARA GUERRA

ROBERTO


miércoles, 20 de abril de 2016

GENERACIÓN DEL 27: poesía, revolución y libertad























PARA TRABAJAR…

1. ELABORA UN MAPA MENTAL SOBRE LA GENERACIÓN DEL 27


2. SOBRE LA GENERACIÓN DEL 27:

  1. ¿Qué es una generación literaria?
  2. ¿Por qué se llama a esta generación “Generación del 27”?
  3. ¿De qué otras maneras se denominó a esta generación?
  4. Realiza una lista de los escritores que formaron parte de ella.
  5. Realiza también una lista con personas que, sin ser escritores realmente, también formaron parte de alguna manera de ella. ¿A qué se dedicaban?
  6. Busca las características estéticas que definen la poesía del 27 en general.
  7. Busca información sobre qué pasó con los miembros del 27 una vez llega la Guerra Civil española en 1939. ¿Qué supuso para ellos?

OTRAS CUESTIONES PARALELAS:

8.             ¿Qué son las vanguardias literarias que practicaron durante un tiempo los miembros de la Generación del 27? Busca información sobre los siguientes términos: dadaísmo, futurismo, surrealismo.
9.             Varios miembros del 27 se conocieron en la Residencia de Estudiantes. Busca información sobre este lugar: qué era, dónde estaba, cuándo y para qué se había creado…

10. DOCUMENTO AUTORES … COMPLETA

3. AUTORES DE LA GENERACIÓN 27: POR PAREJAS ELABORA UN MURAL: http://edu.glogster.com u otras herramientas que encontrarás en recursos tic

4. AHORA TE TOCA A TI: Elige un poema de un autor de la generación del 27 y ponle música o imagen (rap, videopoema,.)

DÁMASO ALONSO (SARA Y MIRIAM)



ALBERTI (PABLO A. Y VÍCTOR) DÁMASO ALONSO (BELÉN Y ANDREA)



JORGE GUILLÉN (PABLO PORTAS Y DAVID)
JORGE GUILLÉN (SERGIO Y CARLOS)

GERARDO DIEGO  (ADELA Y ELISA)

GERARDO DIEGO  (LUIS Y CRIS)



PEDRO SALINAS (ANTONIO Y MANUEL)

PEDRO SALINAS (ALBA Y ANTÍA)




VICENTE ALEIXANDRE (ÁNGELA Y LARA)

VICENTE ALEIXANDRE (LYNETTE)


VICENTE ALEIXANDRE (CARME)


LUIS CERNUDA (JENNIFER)

LUIS CERNUDA (RODRI Y ÁLVARO)



RAFAEL ALBERTI (JORGE Y ROBERTO)
ALBERTI


ENLACES DE INTERÉS

http://www.materialesdelengua.org/LITERATURA/HISTORIA_LITERATURA/GENERACION27/generacion27_1.htm

AUTORES GENERACIÓN 27
http://www.librosvivos.net/smtc/homeTC.asp?TemaClave=1033


http://roble.pntic.mec.es/%7Emsanto1/lengua/2g27.htm

POEMAS GENERACIÓN 27 -COMENTARIO

Cómo se juzgaba y castigaba a los presos: http://www.rtve.es/alacarta/videos/el-documental/miguel-hernandez/924754/

ACTITUDES DE REPRESIÓN: exilio/ niños robados o exiliados http://losninosquenuncavolvieron.es



GENERACIÓN 27- Busca los poemas de Miguel Hernández cuyos versos utiliza Nach, indicando a qué obra suya pertenecen y de qué año, y anota los versos de cada uno presentes en la canción.

MIGUEL HERNÁNDEZ







domingo, 28 de febrero de 2016

La Literatura finisecular: Modernismo y Generación del 98

A finales del S.XIX surge una corriente de pensamiento que proclama una actitud nueva y renovadora ante la vida y el arte: el Modernismo.
En España, un sentimiento de desencanto tras el “Desastre del 98” dará lugar a un movimiento llamado: Generación del 98.
Ambos movimientos, coincidentes en el tiempo y en la esencia, difieren en la dimensión cosmopolita del primero frente a la preocupación por España del segundo.
Los máximos exponentes de estos movimientos son:
-    Rubén Darío: precursor del Modernismo literario.
-    Antonio Machado: poeta modernista y noventayochista.
-    Unamuno: novelista y ensayista.
-    Ortega y Gasset: filósofo y ensayista.
-    Juan Ramón Jiménez: poeta
-    Ramón Pérez de Ayala: novelista

Empezamos…

1. Exposición oral powerpoint y vídeo modernismo y generación de l 98
https://www.youtube.com/watch?v=v5NZmNy7HRE







PREZI MODERNISMO

PREZI GENERACIÓN 98




2. Visualización de VÍDEOS sobre algunos  autores:

Antonio Machado: https://www.youtube.com/watch?v=caKhLpDMW4U

Rubén Darío:
https://www.youtube.com/watch?v=bA7LYvjg77E

Miguel de Unamuno:

https://www.youtube.com/watch?v=62FLDiZDfVo&list=PLuqUFkyapuYhV51S2OHKVSnMzLpKeCfaL


Juan Ramón Jiménez:

https://www.youtube.com/watch?v=S9_pMsXo7MQ

3. En la página web: Antología Poética Multimedia escuchamos tres poemas:
-          Canción de otoño en primavera de Rubén Darío.
-          Retrato de Antonio Machado.
-          Desnudos de Juan Ramón Jiménez.

http://antologiapoeticamultimedia.blogspot.com.es/

4. Páginas de información y diversas actividades sobre la Generación del 98 y el Modernismo

http://lasombradelmembrillo.com/recursosliteratura/modernismoy98/index.html

http://conteni2.educarex.es/mats/11786/contenido/home.html

http://clic.xtec.cat/db/jclicApplet.jsp?project=http://clic.xtec.cat/projects/genera98/jclic/genera98.jclic.zip&lang=es&title=La+generación+del+98

5.  Página con teoría, textos para comentar y actividades interactivas:
http://recursostic.educacion.es/secundaria/edad/4esolengualiteratura/quincenas/q_8.html

IMPORTANTE: Debéis entrar en esta página web que contiene  teoría, textos para comentar y
actividades interactivas: Se trata de una página muy completa, con textos en verso y en prosa que podéis leer y escuchar, actividades interactivas que podéis corregir vosotros mismos e incluso tenéis la opción de repetir con preguntas nuevas y comentarios de texto que tenéis que realizar y enviarme
para su corrección:

colexiolainmaculada@gmail.com

5. Comprobamos lo que hemos aprendido realizando un test de autoevaluación:
http://webs.ono.com/literaturas/literatura4eso_evalua2c.html

http://www.creartest.com/hacertests-71936-Generacion_del_98.php

http://www.daypo.com/test-modernismo-generacion-98.html

http://www.daypo.com/test-modernismo-generacion-98-1.html

http://www.daypo.com/test-modernismo-generacion-98-1.html

http://www.daypo.com/test-modernismo-2.html

http://www.educaplay.com/es/recursoseducativos/16344/modernismo_y_generacion_del_98.htm


http://www.testeando.es/test.asp?idA=26&idT=tbdfanur

     
**** EVALUACIÓN: Revisión de los trabajos enviados:
               
-          Comentario de texto de Caupolicán de Rubén Darío, de un fragmento de Niebla de Miguel de Unamuno y de dos poemas de Antonio Machado: Hacia un ocaso brillante y A orillas del Duero.
-  Test de comprobación de contenidos

Más información:

http://lengualiteraturalarraona.wikispaces.com/MODERNISMO+Y+GENERACIÓN+DEL+98